خطبهى 62 و 63 از نهج البلاغه حضرت علی ( ع )
بدانيد كه دنيا سرايى است كه كس از گزند آن در امان نماند ، مگر به اعمال نيكى
كه هم در دنيا به جاى مىآورد . رهايى نيست براى كسى كه در انجام دادن
اعمال ، همه همتش دنيا باشد .
اهل دنيا گرفتار دنيا شدهاند تا امتحان خود را بدهند .
آنچه از دنيا ، براى دنيا ، مىگيرند ، بايد كه واپس نهند و حساب آن پس دهند .
و آنچه از دنيا براى توشه آخرت مىگيرند ، چنان است ، كه آن را پيشاپيش
فرستادهاند و در آن جهان از نعمت آن بهره يابند .
دنيا در نزد خردمندان همانند سايه زوال ظهر است ، كه هنوز گسترده نشده ،
روى به كوتهى نهد و هنوز افزون نشده ، نقصان پذيرد .
از خداى بترسيد ، اى بندگان خدا و پيش از آنكه مرگتان فرا رسد دست به
اعمال صالح زنيد و با نعمت ناپايدار دنيا ، ثواب ابدى آخرت را به دست آوريد .
بار سفر بربنديد ، كه اين سفر را به اصرار از شما خواهند .
مهياى مرگ باشيد ، كه بر سرتان سايه افكنده است . از آن جماعت باشيد ،
كه چون بر آنان بانگ زنند بيدار مىشوند و مىدانند ، كه دنيا جاى درنگ نيست .
از اين رو ،دنيا را دادهاند و آخرت را به عوض گرفتهاند .
خداوند سبحان شما را به عبث نيافريده و به هر حال خود رها نكرده است .
ميان شما و نعمت بهشت و آتش دوزخ فاصلهاى جز مرگ نيست ، مرگى كه
بىترديدآمدنى است . و چه كوتاه است مدت عمر تو ، زيرا از گذشت لحظهاى ،
مىكاهد و از رفتن ساعتى ، بنيادش درهم مىريزد . غايبى كه گذشت شب و
روز به اصرار فرا مىخوانندش شتابان بازخواهد گشت . قاصدى كه با بشارت
رستگارى يا تهديد شوربختى از راه مىرسد ، سزاوار است ، كه با نيكوترين
توشه پذيرايش شوى .
پس از اين جهان توشه آخرت برداريد تا خود را از عقوبت روز جزا در امان نگه
داريد . بندهاى از پروردگار خود مىترسد ، كه خود به اصلاح حال خويش پردازد
و پيش از مرگ توبه كند و بر خواهشهاى نفس خود پيروز گردد .
زيرا اجل چهره فرو پوشيده و آرزوها فريبنده و شيطان مهيا و در كمين است
تا گناهان را در چشم او بيارايد و به ارتكاب معاصى برانگيزاندش . شيطان آدمى
را به توبه اميدوار سازد و او ، بدين وسوسه ، هر بار توبه را به تأخير اندازد ،
تا بناگهان مرگ بر او هجوم آورد ، در حالى كه ، از خيال مرگ غافل است .
اى حسرتا بر كسى كه دستخوش غفلت گردد وروز قيامت زندگى دنيوى او
بر ضد او گواهى دهد و زيستن در اين جهان او را به شقاوت كشاند .
از خداوند سبحان مىخواهم ، كه ما و شما را در زمره كسانى قرار دهد كه
نعمت دنيا سرمستشان نمىسازد و هيچ هدفى آنان را از فرمانبردارى
پروردگارشان باز نمىدارد و مرگ سبب پشيمانى و اندوهشان نمىشود !
